Relato I

Dicen

que a vida é

unha estrela fugazzzzzz

que cruza o ceo

na noite.

            Celso  Emilio Ferreiro: Onde o mundo se chama Celanova

 O que vos vou contar ocorreu ala polos anos 80 cando eu aínda era un mozo co peito rebosante de ar.Non foi nun día especial,nin nun lugar especial pero ela si que era especial.Con so mirala quedei totalmente petrificado.A luz reflexaba nos seus ollos e voltaba a min coma un raio de saber.Era un triángulo  luminoso de  infinitos escintileos que me alumeou na escuridade.As veces esperto de noite preguntándome que era ela pero axiña me tranquilizo ao vela deitada rente a min.

ComoPezEnElAgua

O afiador

Paseniño

turra dél a roda,

reló silandeiro da sua vida.

Xuntos van

por camiños lamacentos

ulindo rosas e troviscos;

e polas ruas

sementadas de balbordo gris

e lóstregos e fume,

sementadas de nenos e paredes.

O mundo é longo.

Pode medirse

con rostros de mulleres

e coas raiolas de saudade

que se pousan

na folla dun coitelo.

Neira Vilas

Non

 Dixéronme que non,

a un lado i autro lado,

dixéronme que non

de banda a banda,

sólo me queda fiel ista door.

¿Prá ónde camiñarei sinón prá il?

¿Dediante de qué porta erguerei a miña voz?

En todas elas

dixéronme que non

e quedareime

afora,no arredor,

quedo,moi quedo,como un árbol

no que se pousa a chuvia mol.

De banda a banda,

dixéronme que non,

voume quedar esí,

prantado nun lameiro dun door

esmorecéndose,esvaécendose...

que hastra a door dime que non.

Antonio Tovar

Marihuana

A miña irmá botou unha semente de maría.

Saíu adiante vizosa e fidalga

entre honrados legumes,

e meu pai saudouna con orgullo.

-Non sei que carallo de planta é

pero mirade como medra-dicía á vecindade.

A maría resultou ser macho

e morreu sen gloria,

o día en que casan de branco as patacas.

Manuel Rivas(1957),Ningun cisne

 

Acróstico

Somentes

intentaba conseguir

deixar na terra

algo de min que me sobrevivise

sabendo que debería ter sabido

impedirme a min mesmo

descubrir que só fun un interludio

atroz entre dous muros de silencio

só puiden evitar vivindo á sombra

inocularlle para sempre a quen amaba

doses letais do amor que envelenaba

a súa alma cunha dor eterna

sustituíndo o desexo polo exilio

iniciei a viaxe sen retorno

deixándome levar sen resistencia

ó fondo dunha interna

aniquilación chea de nostalxia.

Lois Pereiro(1958-1996).Poesía última de amor e enfermidade

Definición

Andar sobre a

lúa.

Roubala e que me roube.

 Ese é o sexo. 

Lupe Gómez (1972),Pornografía

Orgasm Series-Diego Beyró

LONGA NOITE DE PEDRA

No meio do caminho tinha uma pedra
tinha uma pedra no meio do caminho
tinha uma pedra
no meio do caminho tinha uma pedra.
CARLOS DRUMMOND DE ANDRADE

O teito é de pedra.
De pedra son os muros
i as tebras.
De pedra o chan
i as reixas.
As portas,
as cadeas,
o aire,
as fenestras,
as olladas,
son de pedra.
Os corazós dos homes
que ao lonxe espreitan,
feitos están
tamén
de pedra.
I eu, morrendo
nesta longa noite
de pedra.

Celso Emilio Ferreiro