Relato I

Dicen

que a vida é

unha estrela fugazzzzzz

que cruza o ceo

na noite.

            Celso  Emilio Ferreiro: Onde o mundo se chama Celanova

 O que vos vou contar ocorreu ala polos anos 80 cando eu aínda era un mozo co peito rebosante de ar.Non foi nun día especial,nin nun lugar especial pero ela si que era especial.Con so mirala quedei totalmente petrificado.A luz reflexaba nos seus ollos e voltaba a min coma un raio de saber.Era un triángulo  luminoso de  infinitos escintileos que me alumeou na escuridade.As veces esperto de noite preguntándome que era ela pero axiña me tranquilizo ao vela deitada rente a min.

ComoPezEnElAgua

O afiador

Paseniño

turra dél a roda,

reló silandeiro da sua vida.

Xuntos van

por camiños lamacentos

ulindo rosas e troviscos;

e polas ruas

sementadas de balbordo gris

e lóstregos e fume,

sementadas de nenos e paredes.

O mundo é longo.

Pode medirse

con rostros de mulleres

e coas raiolas de saudade

que se pousan

na folla dun coitelo.

Neira Vilas

Non

 Dixéronme que non,

a un lado i autro lado,

dixéronme que non

de banda a banda,

sólo me queda fiel ista door.

¿Prá ónde camiñarei sinón prá il?

¿Dediante de qué porta erguerei a miña voz?

En todas elas

dixéronme que non

e quedareime

afora,no arredor,

quedo,moi quedo,como un árbol

no que se pousa a chuvia mol.

De banda a banda,

dixéronme que non,

voume quedar esí,

prantado nun lameiro dun door

esmorecéndose,esvaécendose...

que hastra a door dime que non.

Antonio Tovar